"...1:2..."

Jeśli zapytać kogokolwiek z Elmed`u o najtrudniejszego rywala na Siernieczku, odpowiedź może byc tylko jedna - Helvetia (Kubix). Piękno futbolu i Helvetia to raczej wyrazy dalekoznaczne, acz kogo styl obchodzi, skoro za każdym razem nas ogrywali? Jakkolwiek by nie było, to i tak w łep. Ale przyszła kryska na matyska (ale nie Adama)...
Skoro trawa to domena Helvetii, trzeba była spróbować ich pokulać na hali. Oba zespoły nie zagrały w optymalnych ustawieniach, jednak siłą jest zespół, nie zaś soliści. Juz początek dał znać, że nie będzie lekko i miło. Halski bezpardonowo ściął Gołego i nawet żk nie dostał (choć zasługiwał, jak nic), a Gołego szlag trafił i w prezencie kartonik. Potem to już ostro było. Faule, przekrzykiwanie wzajemne, faule i nasze 2 gole. Dalej faule i wyrównanie. Do przerwy ostra gra, brak rozjemcy w postaci arbitra (niestety) i wynik 3:5. Druga połowa nie była specjalnie odmienna. Dużo walki, często z przekroczeniem przepisów i ogólny chaos, Szczególnie trzeba odnotować kardynalny błąd sędziego, po którym Helvetia zdobyła gola kontaktowego. Wówczas się zaczęło. Kartki dla Ejana, Dyszki, Szczura i Trenera (a to znaczy, że musiało być coś nie tak, bo ten typ człowieka akurat nerwy na wodzy trzyma jak nic) i wykluczenia wisiały w powietrzu. 5:5. Remis? Nigdy...
Helvetia ostro przycisneła i dostała kare. Po niecelnym strzale Głowa szybko wprowadził piłkę do gry i Dycha robi 6:5. Helvetia wycofuje bramkarza, atak pozycyjny i kiedy była szansa na kolejny remis, Głowa przechwytuje piłkę, daleko wyrzuca, Ejan biegnie ile sił... ale nie dobiega. Nie szkodzi, bo piłka w siatce. Gwizdek, Zaliczona bramka? Chwila... Głowa przecież piłkę ręką rzucił, Helvetia szaleje, jednak sędzia (tym razem) ma rację, tak stanowią przepisy. Chwila i kończący gwizdek. Dziękujemy....
Mecz był twardy, czego sie można było spodziewać. Sędzia się pogubił, czego się można było spodziewać. Mecz wygraliśmy, czego... hm... to akurat nie było pewne. Przełamaliśmy złą passę. Reszta niech będzie milczeniem...